Wojciech Jacobsen

wojciech_jacobsonWojciech Jacobsen

Jachtowy kapitan żeglugi wielkiej, jeden z najbardziej doświadczonych polskich kapitanów jachtowych.

Polski chemik, żeglarz; od 1949 – członek Jacht Klubu AZS w Szczecinie, uczestnik regat, szkoleń, rejsów oceanicznych, w tym historycznego rejsu na Vagabond II przez Przejście Północno-Zachodnie, od 1965 – kapitan jachtowy, członek honorowy Polskiego Związku Żeglarskiego (2004) oraz Akademickiego Związku Sportowego, członek Bractwa Wybrzeża i Rady Programowej Polskiej Fundacji Morskiej.

Urodził się w Toruniu. W dzieciństwie żeglował po Wiśle, wraz z ojcem i starszymi braćmi (najstarszy należał do Akademickiego Związku Morskiego RP); mieli własny jacht mieczowy. Po ukończeniu szkoły w Poznaniu studiował chemię na Politechnice Szczecińskiej, która – w pierwszych latach po II wojnie światowej – była Szkołą Inżynierską. Stopień inżyniera uzyskał w roku 1952, wraz z drugim rocznikiem absolwentów niedawno utworzonego Wydziału Chemii SI (59 osób, m.in. żona Jerzego Szmida, twórcy i pierwszego dziekana tego Wydziału). Studia magisterskie podjął, gdy SI przekształcono SI w Politechnikę. Magisterium uzyskał w roku 1961, po czym rozpoczął pracę na macierzystym Wydziale, gdzie zajmował się chemią organiczną (do emerytury). Od 1949 roku należał do Jacht Klubu AZS w Szczecinie, w którym zdobywał kolejne stopnie żeglarskie. Stopień jachtowego kapitana żeglugi wielkiej uzyskał w roku 1965.

Początkowo żeglował na jeziorach i morskich wodach wewnętrznych. Pierwszy rejs oceaniczny odbył po skończeniu 40 roku życia. Wziął udział w wyprawach, które mają istotne miejsce w historii żeglarstwa, m.in. w wędrówkach żeglarskich Ludomira Mączki na „Marii” (w tym w pierwszym rejsie ze Szczecina do Callao w Peru, 1973–1974), w historycznym rejsie Vagabond II przez Przejście NW (wspólnie z Ludomirem Mączką i Januszem Kurbielem, 1985–1988), przejściu przez Cieśninę Magellana (1993), opłynięciu przylądka Horn (2001). Przebył łącznie ponad 255 tys. mil morskich. Wielokrotnie otrzymywał wysokie odznaczenia żeglarskie.

Jako wybitny popularyzator żeglarstwa, członek licznych komisji i kapituł nagród żeglarskich był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany m.in. krajowym „Srebrnym Sekstantem” (dwukrotnie), „Conradem 2009” oraz „Wielkim Toporem Kaperskim Bractwa Wybrzeża”, a także w 1998 r. kanadyjską nagrodą „Derek Zavitz Memorial Award”. W 2010 r. został uhonorowany tytułem Ambasadora Szczecina.

Spośród wielu rejsów Wojciecha Jacobsona wyróżniane są:

1973–1974 – rejs ze Szczecina do Callao w Peru z Ludomirem Mączką na „SY Maria” (z wypadami lądowymi m.in. na Wyżynę Gujańską i w Andy),
1976 – udział w The Cutty Sark Tall Ships’ Races („Operacja Żagiel” z okazji 200-lecia Stanów Zjednoczonych): rejs do USA na SY Polonez (kpt. Krzysztof Baranowski) i powrotny na SV Dar Pomorza (kpt. Kazimierz Jurkiewicz),
1980 – udział w akcji przeprowadzania przez I. Gieblewicza (Chicago) historycznego jachtu „Dal” ze Stanów Zjednoczonych, do Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku
1982 – udział w The Cutty Sark Tall Ships’ Races na STS Pogoria (kpt. Andrzej Marczak), w tym w opracowaniu taktyki, która doprowadziła do zdobycia III miejsca w klasie wielkich żaglowców,
1983–1984 – żegluga z Ludomirem Mączką na „Marii” (wybrzeża Urugwaju, Brazylii i Gujany Francuskiej, rzeka Comté) i powrót do Hawru),
1985–1986 – rejs z Hawru do Vancouver na SY Vagabond II z Ludomirem Mączką i córką, Magdą (przygotowania do pierwszego przebycia „Drogi Północnej” z zachodu na wschód),
1986–1988 – rejs Vagabond II przez Przejście NW z Vancouver do Brestu (z L. Mączką i J. Kurbielem)
1988–1999 – rejsy na STS „Pogoria” i STS „Concordia”, m.in. przez Cieśninę Magellana (1993) oraz do wysp na Oceanie Indyjskim i Pacyfiku, w tym czterokrotnie do Wyspy Wielkanocnej (współpraca z kanadyjską Class Afloat (szkoła pod żaglami West Island College, Montreal),
2001 – rejs West Island College na STS „Concordia” na trasie Wyspa Wielkanocna – Ushuaia – obejście przylądka Horn (zamknięcie pętli wokół obu Ameryk).

Jest autorem wielu materiałów szkoleniowych i artykułów w fachowej prasie oraz autorem lub współautorem wydawnictw książkowych[4]:
– „Marią do Peru”, 1976,
– „Z Marią przez życie i oceany”, 2000 (autor: Jan Zamorski, W. Jacobson – korekta merytoryczna, komentarze i uzupełnienia),
– „Mam na imię Ludomir” (z Maciejem Krzeptowskim), 2008.

Nagrody i wyróżnienia:

  • Rejs Roku – Srebrny Sekstant (1985, 1988 – wraz z Ludomirem Mączką i Januszem Kurbielem),
  • 1989 – nagroda Grotmaszta Bractwa Kaphornowców
  • 1998 – Derek Zavitz Memorial Award (nagroda przyznawana przez kanadyjskich studentów osobom, których postawa uznana została za godną naśladowania)
  • 1999 – tytuł Honorary First Mate z okazji zakończenia współpracy z Class Afloat
  • 2008 – członkostwo rady programowej Polskiej Fundacji Morskiej
  • 2009 – Conrady – Indywidualności Morskie 2009,
  • 2010 – „Nagroda Chwały Mórz” czyli „Topora Bojowego” przyznana przez Braci Wybrzeża,
  • 2011 – tytuł „Ambasador Szczecina”
  • tablica w Alei Żeglarzy w Nowym Warpnie
  • 2000–2010 – miejsce w kapitule Kolosów
  • członkostwo Bractwa Wybrzeża i członek honorowy Polskiego Związku Żeglarstwa i Akademickiego Związku Sportowego.
Żródło: http://pl.wikipedia.org

 

Występy gościnne dla Stowarzyszenia Absolwentów MBA:

– Spotkanie plenerowe Marina 2009 pod nazwą „Rozmowy pod Żaglami” (relacja)